artyści

Ewa Ciepielewska (ur. 1960) malarka, performerka i aktywistka. Jest absolwentką
malarstwa na wrocławskiej ASP, którą ukończyła pod kierunkiem prof. Konrada Jarodzkiego.
W 1982 roku była współzałożycielką grupy Luxus – jednej z ważniejszych formacji
artystycznych lat osiemdziesiątych, z którą działa do dzisiaj. W 1997r. założyła
stowarzyszenie Volans wspierające młodych artystów. Od 15 lat znaczną część roku spędza
na Wiśle, pływając drewnianą, tradycyjną łodzią Solny.
Konsekwencją tego zaangażowania było stworzenie w 2015 roku projektu Flow/ Przepływ,
którego jednym z celów jest użycie narzędzi sztuki do zachowanie rzeki w stanie
naturalnym. Cykliczny i istniejący poza oficjalnym obiegiem projekt mobilnych rezydencji na
łodzi łączy artystów, muzyków, performerów, kuratorów i innych aktywistów. Jego efekty
pokazywane były na wystawach w Hamburger Bahnhof (2018) i Alter Hafen (2017) w
Berlinie, Gdańskiej Galerii Miejskiej (2016, 2018), Austriackim Centrum Kultury (2019) oraz
Fudacji Pamoja Razem w Krakowie(2017, 2018).
Ciepielewska pokazywała także swoje prace w ramach indywidualnych i zbiorowych wystaw,
m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki,
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Strykejernet w Oslo, John
Hausard Gallery w Southhampton. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i
publicznych m.in.: Museum Jerke w Recklinghausen, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu
i Muzeum Narodowym w Warszawie, Wrocławiu i w Krakowie.

Kateřina Olivová (ur. 1984) to performerka, artystka i kuratorka. Jest absolwentką Wydziału
Sztuk Pięknych Politechniki w Brnie (Pracownia Projektowania Ciała prowadzona przez
Janę Prekovą, później Lenkę Klodovą), gdzie obecnie kontynuuje studia doktoranckie. W
swojej twórczości Olivová porusza tematykę kobiecości, cielesności, seksualności,
macierzyństwa i uczuć. Głównym medium wykorzystywanym przez artystkę jest ciało, które
angażuje w spektakle pełne żywych, tęczowych kolorów, blasku, radości z własnego
istnienia i nagości. Nierzadko te wystąpienia balansują na granicy kiczu i celowego
zażenowania. W twórczości Kateřiny trudno określić granicę pomiędzy sztuką i życiem – tym
bardziej, że bohaterami jej performansów są obok niej samej syn Lev i mąż Alojzy. Olivová
pracuje jako kuratorka w Galerii Umakart w Brnie, jest założycielką grupy wsparcia (nie
tylko) dla matek artystek Mothers Artlovers i wraz z Dariną Alster i Viktorem Takačem
prowadzi pracownię nowych mediów na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Mieszka w
Brnie.
https://secondaryarchive.org/artists/katerina-olivova/

Eliška Konečná (ur. 1992) mieszka i pracuje w czeskiej Pradze.Artystka jest absolwentką
Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Jej praca dyplomowa została
uznana za jedną z najlepszych roku 2020 na Akademii. Twórczość Konečnej wyrasta z
próby ukazania nienaruszalnej abstrakcyjnej rzeczywistości, którą interpretuje w wymiarze
materialnym. Rdzeniem badań artystycznych Konečnej są alternatywne materiały i techniki,
takie jak rzeźbienie w drewnie lub haft, które wcześniej były marginalizowane i należały do
raczej rzemieślniczej i dekoracyjnej tradycji artystycznej. Artystka zachęca widza do
zadomowienia się w świecie jej ręcznie wykonanych artefaktów balansujących na ulotnej
granicy jawy i snu, dotyku i niematerialności. Unoszące się kształty jej drewnianych lub
miękkich płaskorzeźb często podkreślają transgresję ciała i jego wizualnych narracji
związanych z cielesnością postrzeganą przez pryzmat pragnień i popędów.
https://www.instagram.com/konecnakonecna/

Marta Ziółek (ur. 1986). Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów
Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim i Wydziału Choreografii w School for New
Dance Development w Amsterdamie. Ukończyła Vorausbildung – program tańca w Tanz
Fabrik w Berlinie, a w 2011 brała udział w prestiżowym stypendium Dance Web na
ImpulsTanzFestival w Wiedniu. Swoje prace wystawiała na międzynarodowych festiwalach,
występowała między innymi na Something Raw Festival w Amsterdamie, Spring Dance w
Utrechcie, w teatrze Hetveem w Amsterdamie, Volksbühne w Berlinie oraz Joyce Soho w
Nowym Jorku. Marta Ziółek przez krytyków uznawana jest za jedną z najciekawszych
choreografek młodego pokolenia, doceniana za interdyscyplinarne podejście i łączenie tańca
ze sztukami wizualnymi.
https://culture.pl/pl/tworca/marta-ziolek

Dominika Olszowy (ur. 1982) Artystka wizualna, działa na pograniczu różnych mediów,
wykorzystując m.in. wideo, performans, instalację oraz specyficzną mieszankę prawdy z
konfabulacją. Ukończyła kierunek Intermedia na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
Olszowy tworzy prace, które niekiedy traktuje jako amulety zaklinające i oswajające
pogrążoną w kryzysie rzeczywistość. Bazuje często na doświadczeniach osobistych i
przetwarza je w uniwersalne, przepełnione subtelnym humorem wypowiedzi na temat
ludzkiej kondycji i czasu. Współtwórczyni kilku kolektywnych inicjatyw artystycznych, od
feministycznego składu rapowego po gang motocyklowy. Autorka scenograficznych instalacji
i teatralnych performansów. Mieszka i pracuje w Warszawie. W 2019 roku otrzymała
nagrodę Deutsche Banku „Spojrzenia”. Mieszka i pracuje w Warszawie.
https://culture.pl/pl/tworca/dominika-olszowy

Natalia Kopytko – Absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od
2016 zatrudniona na Wydziale Sztuki UP w Krakowie, gdzie w 2019 uzyskała tytuł doktory
sztuki. Zajmuje się rzeźbą i instalacją. W swojej praktyce artystycznej porusza tematy
związane z ze środowiskami wykluczonymi i zapomnianymi. Interesuje się pojęciem
archeologii dzieciństwa. Brała udział wielu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych.
Uczestniczyła w międzynarodowych sympozjach i rezydencjach w tym Sympozjum Rzeźby
w Drewnie w Muğli w Turcji, rezydencja Obey or not to be Obey w Luksemburgu.
Jest laureatką Stypendium Ministra Kultury i Sztuki z programu „Młoda Polska” oraz
Stypendium Twórczego Miasta Krakowa
https://nataliakopytko.tumblr.com/

Małgorzata Markiewicz (ur. 1979) W latach 1999-2004 studiowała w Pracowni Działań
Medialnych prof. Antoniego Porczaka na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w
Krakowie. Studia ukończyła dyplomem z wyróżnieniem. Należała do grupy feministycznej
grzenda.pl oraz Stowarzyszenia Artystycznego „Ośrodek Zdrowia”. Mieszka i pracuje w
Krakowie. Wykładowczyni w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w
Krakowie. W latach 2014-2015 była studentką niezależnego rocznego kursu
podyplomowego na uczelni Konstfack w Sztokholmie.
Materią prac i działań Małgorzaty Markiewicz stały się tkaniny, włóczki, ubrania. Odnosi się
do sfery, która postrzegana jest jako kobieca – robótek ręcznych, rodziny, ogniska
domowego, kobiecej erotyki, ale również do tego, co nazywa się sztuką kobiecą – tradycji
tkaniny artystycznej. Podejmuje problemy tożsamości płciowej i przypisanych jej kulturowo
cech, a także pozycji społecznej kobiety.
https://culture.pl/pl/tworca/malgorzata-markiewicz
https://malgorzatamarkiewicz.com.pl/

Luka Woźniczko (1985) jest absolwentką Wydziału Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych
w Krakowie, laureatką wyróżnienia honorowego w konkursie Akademii Sztuk Pięknych
„Dzieło” (2011) oraz w ogólnopolskim konkursie Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie
„Noto/Notatnik Artysty” (2012), finalistką ogólnopolskiego konkursu Uniwersytetu
Artystycznego w Poznaniu (2012). W 2013 roku otrzymała także wyróżnienie w
ogólnopolskim konkursie Fundacji Rozwoju Sztuki „Zielona
https://www.instagram.com/lukawozniczko/

Malwina Niespodziewana (ur. 1972) artystka sztuk wizualnych, graficzka, rysowniczka,
autorka instalacji przestrzennych i obiektów. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w
Krakowie. Wykładowczyni w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w
Krakowie. Stałym punktem odniesienia twórczości artystki pozostaje człowiek i jego ciało –
fizjologia, płeć, a także jego symbolika i powiązana z nim obrzędowość. W swoich pracach
odnosi się do biografii, tekstów i twórczości artystek awangardowych. Stworzyła serię
komiksów nawiązujących do swojego życia prywatnego: Komiks Białe Haribo, Komiks
Czarne Haribo oraz Komiks Złote Haribo. Autorka czterdziestu trzech wystaw
indywidualnych, wzięła udział w ponad stu sześćdziesięciu grupowych wystawach w kraju i
zagranicą, m.in. Grafika, Two 07 Art Gallery, New York, USA (2003); Grand Prix Młodych,
Triennale Grafiki Polskiej, Bunkier Sztuki, Kraków (2003); Mężczyzna, Grupa 13, Instytut
Polski, Budapeszt, Węgry (2003); Contemporary Polish Engravers, Museo Civico, Cremona,
Włochy (2003); Następcy, Instytut Polski, Sztokholm, Szwecja (2003); Mino Paper Art Village
Project, Paper Museum, Mino, Japonia (2002); Grafinnova 2002, The Ostrobothnian
Museum, Vaasa, Finlandia (2002); Estampa, Targi Sztuki, Madryt, Hiszpania (2002); Fetes
de la Paix, Inspirations, Młoda grafika, Lyon, Francja (2000); Grafika, Centrum Kultury,
Kopenhaga, Dania (2000); III Międzynarodowe Triennale Grafiki, Giza, Egipt (1999); Młodzi
artyści z Krakowa, Goethe Institut, Frankfurt n. Menem, Niemcy (1999).
http://www.niespodziewana.pl/

Marta Niedbał (ur. 1986) studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Wykładowczyni w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.
Działa na pograniczu sztuki, dizajnu i praktyk kolektywnych. Jej prace odzwierciedlają
przepływ między życiem codziennym a szeroko pojętym obszarem sztuki, podkreślając rolę
przestrzeni do dyskusji na temat nowych form solidarności, empatii i bycia razem. Pracuje z
daleko spokrewnionymi pojęciami, takimi jak wspólnota i płytkie przetwarzanie, ruch versus
odpoczynek, poczucie przynależności w kryzysie zaufania. Najnowsze medium: ruch,
instalacja, obiekty/dywany.
https://martaniedbal.com/

Magdalena Lazar (ur. 1986) studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i UdK w
Berlinie. Wykładowczyni w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w
Krakowie. W swojej twórczości posługuje się medium instalacji, wideo, fotografii i animacji
3D, tworząc laboratoryjnie czyste przestrzenie, w których głos nieznanego narratora snuje
opowieść wychodzącą poza ramy ludzkiej perspektywy. To, co biologiczne i naturalne splata
się tu z tym, co sztuczne, wprowadzając nas w futurystyczny świat zmieniający znaczenie
powyższych kategorii. Jej prace artystyczne były prezentowane między innymi w Narodowej
Galerii Sztuki Zachęta, w MS2 w Łodzi, w krakowskiej Cicotece i MoCAK, MeetFactowy w
Pradze. Pracuje też jako kuratorka wystaw chętnie w kolaborując z innymi kuratorkami (“The
Vistula is burning” z Katarzyną Skrobiszewską czy “Sabat” z Lidką Krawczyk)
magdalenalazar.com

Daria Malicka (ur. 1985) projektantka, artystka sztuk wizualnych. Wykładowczyni w
Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Tworzy książki
autorskie, eseje wizualne, kolaże i found footage, a także instalacje i małe formy
przestrzenne. W działalności artystyczno-badawczej podejmuje zagadnienie sprzęgania
porządków tekstowych, wizualnych, teoretycznych i praktycznych. Doktor w dziedzinie
sztuki, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach oraz Instytutu Filozofii
Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Laureatka konkursu o stypendia Młoda Polska 2020.
Stypendystka Ministra Kultury w latach 2010–2011.
https://dariamalicka.com/

Kaja Gliwa niezależna projektantka graficzna i artystka, pochodzi z Jarosławia, mieszka i
pracuje w Krakowie. Specjalizuje się w identyfikacji wizualnej wydarzeń kulturalnych i
kompleksowego opracowania publikacji z obszaru sztuki współczesnej. Współzałożycielka
powstałej w 2010 roku galerii i kolektywu New Roman, współinicjatorka projektów z nim
związanych. Współpracowała z wieloma intytucjami, galeriam i twórcami. Proces projektowy
opiera zarówno o research, design thinking, jak i intuicję projektową. Dużą wagę odgrywa
dla niej dobór typografii, haptyczność, celowość oraz wyważone użycie koloru. Łączy użycie
narzędzi cyfrowych z elementami generowanymi odręcznie – ilustracją czy liternictwem. W
roku akademickim 2020/21 wykładowczyni WFP ASP w Krakowie. Matka dwóch córek. Lubi
czytać, słuchać i rozmawiać.
https://cargocollective.com/kajagliwa

Lidka Krawczyk – absolwentka Instytutu Sztuk Audiowizualnych oraz Podyplomowych
Studiów Gender na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorantka na Uniwersytecie
Pedagogicznym w Krakowie. Artystka wizualna, kuratorka, designerka, dla której głównym
obszarem działalności są przestrzenie konfliktu i napięć w obrębie mechanizmów
kulturowych i systemów formowania tożsamości. Przez ponad dekadę związana z Galerią
Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki.
https://lidiakrawczyk.myportfolio.com/work

Grupa naN – not a Number group – powstała w roku 2015 na bazie doświadczeń wynikających ze współpracy i działalności artystycznej Alicji Panasiewicz i Adama Panasiewicza. Duet artystyczny zajmuje się głównie realizacjami artystycznymi wykorzystującymi język nowych mediów, który daje dużą swobodę kreacyjną oraz interpretacyjną projektów intermedialnych. Not a Number – nie-liczba – to w informatyce numeryczny typ danych  oznaczający niezdefiniowaną lub niereprezentowalną wielkość; pojawiający się na urządzeniach programowanych w przypadku braku danych cyfrowych. Nie-liczba  – pustka czy przestrzeń na działanie analogowe? Na styku nauki i sztuki znajduje się obszar będący inspiracją dla twórczości grupy not a Number. Dotychczasowe realizacje, dotyczące zjawisk związanych z percepcją światła i przestrzeni są utworami wykorzystującymi intermedialny, a w szczególności multimedialny język wypowiedzi. Struktura komunikatu wizualnego jest bardzo dokładnie dobrana do treści merytorycznych, a poszerzenie o formy interaktywne projektowane specjalnie do konkretnego projektu włącza widza w percepcję przekazu. Do realizacji niektórych projektów grupa zaprasza do współpracy programistów, elektroników oraz interdyscyplinarnych naukowców, którzy wzbogacają charakter przekazu tworzonych wypowiedzi artystycznych.

Tomasz Dobiszewski –w 2005 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu. Asystent w Katedrze Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. W latach 2008-2011 związany z krakowską galerią Foto-Medium-Art. Otrzymał m.in. Stypendium im. Jerzego Grotowskiego za osiągnięcia w dziedzinie sztuki (2017), Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2012). Prace twórcy należą do zbiorów publicznych w Polsce i za granicą, a także do kolekcji prywatnych. Formułuje artystyczną wypowiedź posługując się fotografią, wideo, animacją, instalacjami multimedialnymi i site-specific, mail artem czy książką artystyczną. Eksperymentuje z nowym narzędziem nie tylko po to, by zrealizować prace z przewidywalnym dla owego narzędzia rezultatem, ale stara się przesuwać akcenty na peryferie danej metody i wykorzystywać przyrodzone, chociaż niepodstawowe właściwości urządzeń i technologii, często ciekawsze i nieoczywiste. Ostatnio skupia się na wizualizowaniu niemożliwych do percepcji zjawisk, które nie tylko poszerza wiedzę o otaczającym świecie, ale także pogłębia naszą wyobraźnię i rozwija myślenie wzrokowe.

Mirosław Filonik – urodzony w Białymstoku, mieszka i pracuje w Warszawie. W 1985 roku z
wyróżnieniem ukończył ASP w Warszawie. Tytuł doktora otrzymał w Akademii Sztuk
Pięknych w Poznaniu w 2008 roku. Ma kilkuletnie doświadczenie pracy dydaktycznej na Wydziale
Rzeźby ASP w Poznaniu oraz na wydziałach architektury Politechniki Warszawskiej i Politechniki
Białostockiej.
W latach 1985-1989 współtworzył grupę Neue Bieriemiennost, zaliczaną do najważniejszych
polskich grup artystycznych lat 80. nurtu „nowej ekspresji”. Od tamtego czasu regularnie
realizuje działania twórcze w zakresie rzeźby współczesnej, tworząc instalacje świetlne w
oparciu o moduł lampy jarzeniowej. Prace przyjmujące kształt od prostych form linearnych
do rozbudowanych struktur przestrzennych prezentowane są w przestrzeniach
wewnętrznych oraz zewnętrznych, wchodząc z architekturą w rodzaj wizualnego dialogu.
Artysta twórczość prezentował na ponad stu wystawach zbiorowych i indywidualnych, w
Polsce i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych i kolekcjach m.in.: CRP w
Orońsku, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, MSN w Warszawie oraz Galerie für
Zeitgenössische Kunst w Lipsku.
www.miroslawfilonik.com

Andrzej Bednarczyk – artysta i dydaktyk. Studiował na Wydziale Grafiki a następnie na Wydziale Malarstwa
Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w latach 1981-86. Dyplom pod
kierunkiem prof. Zbigniewa Grzybowskiego uzyskał w 1986 roku. Obecnie prowadzi
pracownię malarstwa na Wydziale Malarstwa. Współzałożyciel zespołu „Platforma Badań
Artystycznych”. Członek zespołu redakcyjnego periodyku „Zeszyty Malarstwa ASP”.
Członek Stowarzyszenia Międzynarodowe Teriennale Grafiki w Krakowie oraz Związku
Literatów Polskich. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP oraz
Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku. Uprawia sztukę transmedialną. Jego prace były
prezentowane na ponad pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i ponad dwustu
wystawach zbiorowych w dwudziestu dziewięciu krajach. Autor tekstów o sztuce oraz
tekstów poetyckich.

Nadia Issa – fotografka, artystka multimedialna, nauczycielka akademicka. Asystentka (TA) na Wydziale Sztuki i Projektowania Uniwersytetu Stanowego w Missouri. W roku 2020 uzyskała stopień doktora w dziedzinie sztuk plastycznych na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 2016-2020 pracowała jako asystentka na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie. Laureatka konkursu “Debuts”, promującego najbardziej utalentowanych, młodych polskich fotografów. Jej prace prezentowane były na wystawach indywidualnych (m.in. Centrum Sztuki Współczesnej Jana Koniarka w Trnawie na Słowacji, , Brick City Gallery w Stanach Zjednoczonych, Galerii Obok ZPAF w Warszawie ,UJEP w Czechach) oraz na licznych wystawach zbiorowych (m.in. Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Króla Jana III w Wilanowie, Międzynarodowy Festiwal Fotografii w Łodzi). Często podejmuje tematy związane z tożsamością, zarówno kulturową jak i jednostkową. Interesuje ją zjawisko występowania archetypu w sztuce w kontekście doświadczeń zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych.

Włodzimierz Szymański – ukończył studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie – dyplom w pracowni prof. Ryszarda Winiarskiego w 1987 roku. Od tego roku pracuje na macierzystej uczelni. Od 2006-2016 współpracował z PJWSTK w Warszawie, na której współtworzył kierunek Architektury Wnętrz. Od 2012 profesor zwyczajny. Od 2009 roku wykłada na Wydziale Sztuki Mediów, gdzie prowadzi pracownię dyplomującą Alternatywnego Obrazowania w obszarze intermediów. Przez dziesięć lat (1999-2009) był kuratorem Galerii Ericsson w Warszawie. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W wyniku konkursu zrealizował w latach 1996-2000 ekspozycję stałą w Esslingen “Malarstwo i obiekty w architekturze- ”(około 100 prac). Brał również udział w licznych działaniach poza wystawowych.

Jadwiga Valkov (ur. 1985 w Warszawie) – studiowała architekturę krajobrazu w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, scenografię i wystawiennictwo na Akademii Sztuk Pięknych. Ukończyła kurs dokumentalny DOK PRO w łódzkiej Szkole Wajdy, uczestniczyła w programie mentorskim kolektywu Sputnik Photos. Jest także absolwentką Akademii Fotografii w Warszawie.

Paweł Weinreb – w latach 2001 – 2007 studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; dyplom w Pracowni Litografii prof. Romana Żygulskiego; studia doktoranckie na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie.
Otrzymał stypendium z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki dla realizacji projektu
„ELEMENTARZ (H.AI.K.U.)”: issuu.com/knapff